Weersta de drang om uw mooiste pumps aan te doen voor de uitvaart. De paden
van de meeste begraafplaatsen zijn bedekt met het geniepigste grint, dat uw
schoenen zal ruïneren. Of laat tijdig een beschermlaag om de hak door de
schoenmaker zetten.
Op de dankbetuiging: de plek waar de as is begraven/gestrooid: dan kunnen
vrienden er ook naar toe!
Bij de rouwbrief een apart kaartje voegen met een korte biografie van de
overledene. Dat is een mooi en nuttig aandenken voor het nageslacht. Kan ook
als bidprentje ten tijde van de dienst of met de dankkaarten na afloop.
Uitvaartkosten worden meestal (lees: mits redelijk) afgetrokken van de
erfbelasting. Voorbeeld: als u ten tijde van de begrafenis een graftermijn van
10 jaar afkoopt, dan wordt dat gehele bedrag uit de boedel betaald, en is dus
aftrekbaar. Niet als u later verlengt en betaalt. Dit staat in het boekje dat
we meegeven aan onze klanten. Zie Administratieve zaken.
In tijden van schaarste, neem dan geen extra’s en let op onderstaande dure
posten. Zo houdt u de kosten in de hand:
Advertenties in kranten: Sowieso duur, maar landelijke dagbladen helemaal.
Consumpties: we zijn ver van de no nonsense koffie-en-caketijd wanneer
koffie uit een kan kwam en 50 guldencent kostte. Tegenwoordig gelden
horecaprijzen op alle begraafplaatsen en crematoria. Let hier op bij het
bestellen!
De kist: we zijn niet in Amerika. In Nederland is een eenvoudige kist heel
acceptabel.
Drukwerk: overschrijd niet het aantal dat al in het tarief zit en let op de
extra’s.
Postzegels zijn tegenwoordig afgrijselijk duur. Denk eraan bij het kiezen
van de maat van de rouwkaart. Grotere kaarten vragen om 2 postzegels, en als
je 100 brieven stuurt, dan tikt het aan.
Vervoer: vraag naar onze rouwauto van onbepaalde kleur.
Bedankkaartjes: zijn echt niet noodzakelijk.
In de regel kost alles wat in het weekend gebeurt meer.
Een crematie zonder aanwezigen? Overweeg onze budget-uitvaart.
Verzekeringen zijn vooral gunstig voor de verzekeringsmaatschappij. U kunt
ervoor kiezen om gewoon te sparen voor uw eigen uitvaart. Zorg er wel voor dat
de opdrachtgever t.z.t. makkelijk bij het geld kan.
Een beetje van de as na crematie kan verwerkt worden in allerlei produkten,
waaronder een diamant.
Wees op je hoede voor wat ik noem het “hij/zij is van mij”-syndroom. Rond het sterven kunnen sommigen zich onmisbaar willen maken. In eerste instantie is het fijn, want tekort aan handen aan het bed, maar het ontaardt soms in bezitterigheid. Als je weet dat dat gedrag bestaat, dan krijg je moed om opdringerige verzoekjes te weigeren.
Af en toe krijgen wij bloemstukken met zelf geschilderde linten. Wat een goed
idee! Zo hebt u ook een gekoesterd aandenken voor later. Laatst was er zelfs
één dat geborduurd was. Dat was ontroerend.
Een klant is begraven in haar eigen dekenkist, die lang genoeg was. Dat gaf
een fijn gevoel van vertrouwdheid.
In de herfst had een klant gewoon wat herfstbladeren, zomaar los op zijn
kist. Soms (voor een stoere man misschien?) kan het passender zijn dan
snijbloemen.
Voor de rouwkaart:
een foto van
de plank in huis- of slaapkamer met foto’s en snuisterijen
een geliefde plek van de overledene in huis of buitenshuis
de naam van de overledene door diegene zelf geschreven, of nog beter: de
eigen (leesbare) handtekening.
Kijk wat iemand op de rouwkaart meedeelde: “[Naam overledene] wil graag
voor postbode spelen. Heb je een boodschap voor een dierbare overledene, dan
kun je die op een kaartje aan haar meegeven.” Hoe lief!